Drodzy Absolwenci Technikum!

Nie wierzyłem
Stojąc nad brzegiem rzeki,
Która była szeroka i rwista,
Że przejdę ten most,
Spleciony z cienkiej, kruchej trzciny
Powiązanej łykiem.
Szedłem lekko jak motyl
I ciężko jak słoń,
Szedłem pewnie jak tancerz
I chwiejnie jak ślepiec.
Nie wierzyłem, że przejdę ten most,
I gdy stoję już na drugim brzegu,
Nie wierzę, że go przeszedłem.
                            Leopold Staff

Drodzy Absolwenci Technikum!
Dzisiaj zamykacie kolejny rozdział swojej biografii. Przed Wami nadzieje i niepokoje, ale także poszukiwanie własnej drogi i prawdy życia. Trudne pytania o zagadkę losu, o własną tożsamość.
Każdy z Was pozostawił w naszej szkole cząstkę siebie. Przecież to tutaj dorastaliście, tutaj rodziły się pomysły, przyjaźnie i wspaniałe uczucia. To, co obce i nieznane – stawało się bardziej zrozumiałe i bliskie.
Żywimy nadzieję, że gdziekolwiek rzuci Was los, będziecie zawsze z nostalgią wspominać Technikum w Ozorkowie: wycieczki, przedstawienia teatralne, emocje związane z konkursami i zawodami sportowymi, a nawet nudne lekcje. Pamiętajcie też, że drzwi Zespołu Szkół Zawodowych będą dla Was zawsze otwarte. Kochani! Przyjmijcie od nas życzenia płynące z głębi serca. Niech omijają Was troski, smutki i zwątpienie, a towarzyszy – radość, zrozumienie i przyjaźń. Na pożegnanie dedykujemy Wam fragm. wiersza Adama Zagajewskiego Wspomnienia:
Odwiedzaj swoje wspomnienia.
Uszyj dla nich płócienne pokrowce.
Odsłoń okna i otwórz powietrze.
Bądź dla nich serdeczny i nigdy
nie daj im poznać po sobie.
To są twoje wspomnienia.